محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
169
ضياء العيون ( فارسي )
خبيث بد مىكند شيلم دانهاى سياهرنك كه با كندم مىرويد گرم است در اول جون بر قروح و قوبا طلا كنند و بپاشند نافع بود و با تخم كتان تحليل اورام و خنازير بكند و چون با سركين كبوتر و تخم كتان ضماد نمايند خنازير را منفجر سازد شقايق كرم است در دوم و تر است و خشك وى از براى قرحها كه جرك داشته باشد نافعست جرك را باك كند و قرحه را زود مندمل سازد و از برى قوبا و جرب تازه نافع بود حرف الصاد صابون گرم و خشك بود تا چهارم مقرح بود ورمهاى بلغمى كه دشوار نضج يابد چون بر آن نهد تنها يا با دوايى موافق نضج دهد چون در ميان خرقه پشمى كذارند و قوبا و خراز ابدان بشويند زايل كرداند و جون با روغن كل سرخ بجوشانند و بر ريش سر كودكان طلا كنند پياپى چند نوبت خشك كرداند و چون بر ان طلا كنند ريشى كه آن را شهديه كويند و هفت روز بكذارند و بعد از ان به آب كرم بشويند هيچ دوا بهتر از ان نبود و اكر